6 KernenCup weer doorslaand succes!

Afgelopen zaterdag was de 9e editie van de 6 KernenCup er weer eentje om je vingers bij af te likken. Viel de voorverkoop nog enigszins tegen, de laatste week gingen nog ruim 100 kaarten van de hand waardoor de 650 bezoekers, en dus een volle zaal, alsnog gehaald werd.

 

De band Toffee zorgde al vooraf voor een prachtige entourage en speelde de zaal alvast warm hetgeen ze heel de avond verder voortreffelijk deden.

 

 

 

 

 

 

 

Na het openingswoord van Jos van Gestel was er een gastoptreden van de nieuwe kerkelijk leider voor de kernen Haghorst, Esbeek en Biest-Houtakker.
Deze laatste kern had dit jaar geen vertegenwoordiger en daarom maakte het Poaterke van de gelegenheid gebruik om zich alvast voor te komen stellen.
Op een vlotte manier wist het poaterke met zijn Limburgse tongval de zaal aan het lachen te krijgen. Het Klooster waar hij vandaan kwam stond in Ittervoort wat bekend is om zijn aspergevelden en daarmee direct verklarend het verschil tussen een accu en een aspergeveld. Een accu heeft maar 2 polen. Zijn rondgang langs de kerkdorpen leverde dan ook een hilarische bijdrage op.

 

 

 

 

 

 

 

 

Wim Hesselmans uit Esbeek kwam als Max de campinggast als eerste tonprater zijn opwachting maken. Niet alleen zijn vrouw maar ook schoonmoeder ging mee op vakantie dus werden de rolstoel, rolator en 600 tena taldys ingeladen. ‘Maakt niet uit of het regent maar wij zitten droog.’  Op zijn caravan had Max ook een mover zitten waardoor hij de caravan op afstand op zijn plaats kon zetten. Doordat de frequentie van dit apparaat hetzelfde was als die van de rolstoel kon hij schoonmoeder ophalen in Haghorst. Met de nodige ervaring wist Wim een leuke buut weg te zetten al haalde soms zijn snelheid zijn woorden in.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hierna was het “dames” blok aan de beurt. In de zoektocht naar een kandidaat voor Baarschot is er een mail door heel Baarschot gestuurd om iemand te vinden die voor deze kern in de ton wilden gaan staan. Lianne Schepens wilde het altijd al eens een keer doen, dus wist haar man haar te overtuigen dat dit haar kans was.
Als Frisse Fien de schoonmaakster maakte zij een rondgang langs al haar klanten. Bij Duc de Brabant vroeg ze aan Leon van Dijck of die fietsen die hij verhuurt niet ongemakkelijk waren. 2 mensen voorop en daar nog 4 mensen erachter, dat fietst toch niet lekker. Nee, zei Leon, maar het is voor onze Duitse gasten een stuk moeilijker te stelen. Op een “frisse” manier wist deze debutante de zaal voor zich te winnen. Net in de overgang had ze steeds zweet aanvallen wat ze illustreerde door na een aanval haar laarzen vol met water leeg te gooien. Zo zenuwachtig als zij vooraf was in de ton was Frisse Fien ineens zo op haar gemak dat dit gevoel naar de zaal oversloeg. Super gedaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Heidi aus Tirol was de creatie van Marianne van den Broek uit Haghorst die met een alpenhoorn van 4 meter lang de zaal betrad. ‘Ja bloaze dat kan ik……….’
Met haar man was ze nog steeds gelukkig. Vroeger, zei Heidi, was hij al blij als hij mij maar 1 minuut per week kon zien. Ja, zei haar man, nu nog steeds.
Volgens Heidi was het ook wel een beetje raar. Vroeger hadden ouders veel kinderen en tegenwoordig hebben kinderen veel ouders. Samen wilde ze een nieuwe apres ski hut beginnen in een van de kerken die leeg zou komen te staan. Esbeek had de voorkeur want die verstaan ons tenminste.
Marianne heeft ooit eerder in de ton gestaan maar dit was eigenlijk haar 2e tonpraat act en dat deed ze met verve.

 

 

 

 

 

 

 

Carlo Aerts komt uit een tonpraat geslacht. Twee jaar geleden stond zijn broer Chris in de ton en zijn vader Gerrit Aerts heeft in de jaren tachtig veelvuldig de zaal aan het lachen gemaakt. Nelis de vuilophalen had zijn rondgang door het dorp in een kliko meegenomen en haalde daar de gekste dingen uit. Zo ook het pak wat zijn broer 2 jaar geleden droeg. ‘Geen wonder dat hij het weggooit. Als ik zo’n slechte buut had gemaakt zou ik dat ook doen’, aldus Nelis. Na een voorzichtig begin wist Carlo de lachers steeds beter op zijn hand te krijgen en werkte naar een zeer goed einde toe. Debutant Carlo mag terug kijken op een geslaagd debuut.

 

 

 

 

 

Als laatste stond William van Eekelen in de ton als Bennie Knap. Naast het lesgeven bij de tonpraat akkudemie, die voor eenieder aan te raden is, staat William al diverse jaren in de ton. Die ervaring straalt hij ook uit en deze buut bracht hij dan ook met een speel gemakt die zijn weerga niet kent. Vanaf minuut 1 wist William de grappen aaneen te rijgen en de zaal aan de gang te krijgen. Met zijn tante ging hij naar het naaktstrand en daar zag hij voor het eerst haar Braziliaanse strip, die doorliep naar Panama, Nicaragua tot aan het noorden van Groenland.  William stond ook duidelijk te genieten in de ton net zoals het publiek in de zaal genoot.

 

 

 

 

 

 

 

Hierna werden de stemmen opgehaald voor de publieksprijs, want een eerste prijs is er niet te verdienen omdat het allemaal winnaars zijn, en was het wachten op de uitslag. Wie zou er winnen. De ervaren rotten in het vak of toch de niet of minder ervaren tonpraters die hun mannetje, vrouwtje, hebben gestaan. De twijfel in de zaal sloeg toe want het kon beide kanten op.
Toen was het moment daar en was het Lianne Scheepens uit Baarschot die als Frisse Fien met de eer aan de haal ging. Totaal overdonderd nam Fien haar bloemen en bekers in ontvangst.
Toch verdienen alle tonpraters van deze avond een dikke pluim want samen hebben zij een geweldige avond op de planken gebracht.

 

 

 

Na het tonpraten was er de nacht van de natte zakdoek met de Esbeekse band Punt Uit die op een geweldige wijze de volle zaal aan het dansen kreeg. Tonpraters, Toffee en Punt Uit maakten er samen een super avond van waarbij we maar 1 ding op kunnen merken. Zorg dat je er voortaan op tijd bij bent want anders mis je een avond waar je nog lang van na kunt genieten.